கற்றலிற் கேட்டல் நன்று

September 10, 2016 § Leave a comment


செவி வழியாக நூல்களைக் கற்ற காலத்தில், அறிவின் விரிந்த களம் வியப்பூட்டுவதாக இருக்கிறது. ஏடுகளில் எழுத்தாணி கொண்டு எழுதும் பழக்கம் பிற்காலத்தில்ந்தான் ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும். எழுத்தாணி மரபு உருவான பிறகுதான் பாட பேதங்களும் தோன்றியிருக்கக் கூடும். ஆனால் ஆசிரியர் எந்தச் சமயத்தைச் சார்ந்தவராக இருந்தாலும் அறிஞர்களுக்கு அந்நூல்களைபற்றி நல்ல அறிமுகமும் பரிச்சியமும் இருந்திருக்கின்றன. அதோடு மட்டுமல்லாமல், உரையாசிரியர்கள் அவர்கள் விரும்பிய நூல் எந்தச் சமயத்தைச் சேர்ந்தவரால் எழுதப்பட்டிருந்தாலும்,  உரை எழுதியிருக்கிறார்கள்.

பரிமேலழகர் வைணவர். அவர் சமண மதத்தைச் சேர்ந்தவராகக் கருதப்படும் திருவள்ளுவர் இயற்றிய குறளுக்கு அற்புதமான உரை எழுதியுள்ளார். சைவ மதம் சார்ந்த நச்சினார்க்கினியர் சமண நூலாகிய திருத்தக்கதேவர் இயற்றிய சீவக சிந்தாமணிக்கு உரை கண்டார். ஆகவே கல்வி என்பது அக்காலக் கட்டங்களில்  மதத்தைச் சார்ந்ததாக இருந்திருக்க இயலாது. வேற்று மதக் கோட்பாடுகளை மறுப்பதற்கும் அம்மத நூல்களை எல்லாம் அறிந்திருக்க வேண்டும். ஆகவே அக்காலக் கல்வி திட்டம் ஒரு குறுகிய சிறையில் ,இக்காலத்தைப் போல், விலங்குண்டு இருந்திருக்க முடியாது. சில உரையாசிரியர்களைப் படிக்கும்போது, அவர்களுக்குக் கணிதம், வானயியல், தாவரயியல், பிறமொழி (சமஸ்கிருதம்) பயிற்சி ஆகியவை அத்துப்படியாக இருந்திருக்கின்றது என்று தெரிகிறது.

புத்தகங்கள் அச்சிடப்படத் தொடங்கிய பிறகுதான் மாணாக்கர்களின் கல்வியின் எல்லை குறுகத் தொடங்கியிருக்க வேண்டுமென்று தோன்றுகிறது. அதனால்தான் கற்றலில் கேட்டல் நன்று என்ற கருத்துத் தோன்றியிருக்க வேண்டும்!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

What’s this?

You are currently reading கற்றலிற் கேட்டல் நன்று at இந்திரா பார்த்தசாரதி.

meta

%d bloggers like this: