இலக்கியச் சிந்தனைகள்(4)

March 25, 2014 § Leave a comment


மக்கள் சமூகமாக வாழத்தொடங்கி ஆட்சி அமைப்பு உருவான பிறகுதான் அரசியல் சட்டம் ஏற்படும். அது போல், மொழி, மக்கள் வழங்கு மொழியாகி, வாய்மொழி இலக்கியம், ஏட்டு இலக்கியம் என்று பரிணாமம் பெற்ற பிறகுதான் அம்மொழிக்கு இலக்கணம் எழுதப்படும். அத்னால்தான், சங்க நூல்கள் பல அறிமுகமான நிலையிதான் தொல்காப்பியம் எழுதப்பட்டிருக்க வேண்டுமென்று கருதுவது தவறாகாது.

சிந்துவெளிப் பள்ளத்தாக்குச் சமூகம் எந்தக் காரணத்தினாலோ கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அங்கிருந்து தெற்கிலும் தென் கிழக்கிலும் வடக்கிலும் வட கிழக்கிலும் பரவத்தொடங்கியிருக்கிறது. அப்பொழுதுதான் கடவுள் கட்டளையாக அல்லாமல், சமூக வரலாற்று நிர்ப்பந்தத்தினால், Tower of Babel ஏற்பட்டிருக்கிறது. வந்தேறிய சமூகத்தின் மொழியும், அவர்கள் குடிபோன பூர்வகுடிமக்களின் மொழிகளும் கலந்து புதுப் புது வட்டார மொழிகள் உருவாகத் தொடங்கிருக்கின்றன.

டாக்டர் ஐராவதம் மகாதேவனின் கருத்தின்படி, சிந்துவெளி எழுத்து வடிவங்களைத் தமிழ் (அல்லது, திராவிட) சொல்லாட்சியாகப் படிப்பது சாத்தியம். ‘செம்பியன்’ போன்ற சான்றுகளை அவர் தருகிறர்.. இதை ஏற்றுக் கொண்டால், தமிழின் வேர்மொழிதான், சிந்து வெளிச் சமூகத்தினர் குடியேறிய இடங்களில் அங்கிருந்த பூர்வ குடி மக்களுடன் கலந்திருக்கிறது. தென்னாடு வந்தவர்களின் மூல மொழி அமைப்பில் அவ்வளவு மாறுதல் ஏற்படவில்லை. மூலம் கெடாமல்,ஆனால் மாறுதல்களை இலக்கணம் மூலம் எதிர்கொண்ட மொழி தமிழாக இருக்கலாம்.

அக்காலக் கட்டத்தில்தான், இந்தியச் சமூக அமைப்பில் வர்ணாஸ்ரம தர்மம் உருவாகியிருக்க வேண்டும். சமூகட் ஏணியின் மேல்தட்டிலிருந்தவர்கள், குழூக்குறீயாக, தமக்குள் கருத்துக்களைப் பறிமாறிக் கொள்ள ஒரு மொழியை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்க வேண்டும் இதுதான் சமஸ்கிருதம். சமயச் சடங்குக் கிரியைகளுக்காக உருவாக்கிய மொழி. ஒரு சிறு பான்மையருக்கு மட்டுந்தான் அது தெரிந்திருக்க வேண்டும். அச்சிறுபான்மைச் சமூகந்தான், பிராமணர்கள், புரோகிதர்கள். ஆனால் அவர்கள், நடைமுறை (லௌகீகம்) வாழ்க்கையில் பிராக்கிருதம் பேசினார்கள். பிராந்தியத்துக்கேற்ப இந்தப் பிராகிருத மொழியின் பேச்சு வடிவம் மாறியிருந்தது. ஆனால், சமஸ்கிருத மொழி உயர்சாதி ஆண்களைத் தவிர, மற்றபடி உயர்சாதிப் பெண்கள் உள்பட மற்றவர்களுக்குத் தெரியாது. தெரியவும் கூடாது.

இதனால்தான், சமஸ்கிருத நாடகன்களில் அரசர்களும், பிராமணர்களும் உயர்குடி மக்களும்,சமஸ்கிருதத்தில் உரையாடுவார்கள், பெண்கள்(ராணிகள் உள்பட)கீழ்ச் சாதி மக்கள், வட்டாரப் பிராகிருதத்தில் பேசுவார்கள்.வட்டாரப் பிராக்கிருதம் என்பதில், சூரசேனி,அவந்தி, மஹாராஷ்ட்ரி என்பதோடு மாடுமல்லாமல் திராமிடாவும் நாட்டிய சாஸ்திரத்தில் குறிப்பிடப் பட்டிருக்கிறது திராமிடா தமிழாக இருக்கலாம்.திருவாய்mஒழியை ‘த்ராமிடோஉபனிஷத்’ என்று வைணவர்கள் குறிப்பிடுவார்கள். ஆனால் தமிழ் வழங்கும் நாடகம் எதுவும் சமஸ்கிருததில் இல்லை.

ஏட்டு மொழியாக உருவாகிய சம்ஸ்கிருதம் ஏட்டு மொழியாகவே உறைந்து போனதற்கு இதுதான் காரணம். தேவ பாஷை பூலோகத்துக்கு வரவில்லை.

ஆனால் ஒன்று மட்டும் உண்மை. பிராக்கிருத மொழிகள், பிராந்திய மொழிகளாகிய பேச்சு மொழிகள், ஆகியவ ற்றுக்குப் பிறகுதான் சமஸ்கிருதம் உருவாக்கப் பட்டிருக்கிறது. சமஸ்கிருதம் ஆதி மொழி என்று சொல்வதெல்லாம் வெறும் பிதற்றல்.(தொடரும்)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

What’s this?

You are currently reading இலக்கியச் சிந்தனைகள்(4) at இந்திரா பார்த்தசாரதி.

meta

%d bloggers like this: