‘மாமா பொண்ணைக் கட்டிக்கங்க’

July 1, 2011 § 3 Comments


இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு தொலைப்பேசி ஒலித்த போது, நான் கோபத்துடன் எடுத்தேன்.இரவு பத்து மணி. என்னுடைய இரண்டாம் ஜாம தூக்க நேரம்.

‘ எஸ்..?’ என்றேன்

‘எழுத்தாளர் இந்திரா பார்த்தசாரதி இருக்காருங்களா?’

‘யாரு, என்ன வேணும்?’

‘ அவர் கிட்டே பேசணும்..’

‘என்ன வேணும், சொல்லுங்க.’

‘கேரளாலேந்து  பேசறோம்.. நாங்க   மூவி ஃபைனான்ஸியர்ஸ்  எழுத்தாளர்கிட்டே பேசணும் . அவர்கிட்டே கதை இருகுமான்னு கேக்கத்தான். ‘

‘ இது எழுதாளர் வீடு இல்லீங்க.நாங்க மர  யாவாரம்’

‘ எழுத்தாளர் வீடு இல்லியா? மர யாவாரமா?’

‘ஆமாங்க’.

‘ இது என்ன தம்பி, எழுத்தாளர் வீடு இல்லேங்கிறாரு, மர யாவாரங்கிறாரு. தப்பு நம்பரகொடுத்திருக்கே.. நீ என்ன டைரக்ட் பண்ணி கிளிக்கப் போறே? முந்திரிப்பணமெல்லாம் அம்போதான்! ‘ என்று அவ்ர் யாரிடமோ பேசுவது கேட்டது.

கனவுகளை முகத்தில் தேக்கி ,கோடம்பாக்கத்தை ஒரு கலக்கு கலக்க, முந்திரித்தோட்ட முதலாளியிடம்  சென்றிருக்கும் ஓர் இளம் இயக்குநர் இமயம் என் மனக் கண் முன்  தோன்றியது. அந்த இளம் இயக்குநர் தொலைப்பேசியை வாங்கி என்னிடம்  பேசக்கூடும் என்பதினால் அதை வைத்துவிட்டேன்.

எதிர்பார்த்தபடியே, தொலைப்பேசி ஒலித்தது.

நான் எடுக்கவில்லை.

இந்த அநுபபவம் எனக்கு பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இப்பொழுது ஏற்பட்டிருக்கிறது. ஆச்சர்யந்தான்

எழுபதுகளில் ஓர் இளைஞர் நான் தில்லியிலிருந்து சென்னை வந்த்திருந்த போது என்னைப் பார்க்க வந்தார். அப்பொழுது நான் சென்னைப்பல்கலைகழக  விருந்தினர் விடுதியில் இருந்தேன்.

வயது இருபத்தைந்து இருக்கலாம். .களையான முகம். கதாநாயகனாக நடிக்கத் தகுதி பெற்ற தோற்றம்.

‘வணக்கங்க.  என் பேரு செல்வராஜ். உங்க  விசிறி. ‘உச்சி வெயில்’ படிச்சேன்.. ரொம்ப பிரமாதமா இருக்கு ,சார்.’

‘தாங்க்ஸ்.. என்ன செய்யறீங்க?’

‘பி.காம் முடிச்சுட்டேன்.. எனக்கு ஃபிலிம் லைன்’லெ நல்ல ஈடுபாடு..’

”பாக்க நல்லாயிருக்கீங்க.. முயற்சி பண்ணுங்க.. ‘ஹீரோ ‘சான்ஸ்’ கூடல் கிடைக்கலாம்..’

‘இல்லீங்க.. ‘டைரக்ட்’ பண்ணனுங்கிறதுதான் என் ஆசை’

‘அதுவும் சரிதான்.. பண்ணுங்களேன்..’

‘ உங்க கதையைக் கேக்கத்தான் வந்தேன்..’

திடுக்கிட்டேன்.

‘என் கதையையா?’

‘உச்சி வெயில்’ நல்ல ‘மெடீரியல்’ங்க.. சத்யஜித் ரே படம் மாதிரி வருங்க.’

நான் மௌனமாக அவரை உற்றுப் பார்த்தேன்.

‘என்னாலே எடுக்க முடியும்னு நம்பிக்கை இருக்குங்க..’

‘ எனக்கு என் கதையிலே நம்பிக்கை இல்லியே.. ‘

‘அப்படிச் சொல்லாதீங்க.. ‘விஷுவல்ஸ்’லாம் பிரமாதமா வரும்.. அப்படியே கும்பகோனத்தையும் டெல்லியையும் கண் முன்னாலே கொண்டு வந்து நிறுத்த முடியும்.. ‘

‘உங்க பணமா?..’

‘இல்லீங்க.. எனக்கு வச்தி இல்லேன்னு சொல்லலே.. என் மாமா ‘பிஸினஸ்மான்’. அவருக்கு ஒரே பொண்ணு. எனனையும் ‘பிஸினஸ்’லெ இழுத்துவிடப் பாக்கிறாரு..’

‘சினிமா பிஸினஸ்ஸா?’

‘இல்லீங்க.. கன்ஸூமர் பிராடக்ட்ஸ் தமிழ்நாடு ஏஜென்ஸி பூரா அவர்துதான். எனக்கு இப்பொ கல்யாணத்திலே இஷ்டமில்லே..’

‘அவர் மகளைக் கட்டிக்க சொல்றாரா?’

‘ஆ…மாங்…க. ஒரு நல்ல படம் செய்திட்டு அவார்ட் வாங்கினப்புறம் கட்டிக்கலாம்னுருக்கேன்.. ‘

‘மாமா பணம் கொடுப்பாரா?’

‘ அவர்கிட்டே வாங்கலீங்க.. இன்னொரு ‘ஃப்னான்ஸியர்.. மாமாவுக்குத் தெரிஞ்சவர்தான்.. நீலகிரியிலே பெரிய எஸ்டேட்.. நாளைக்கு இதே நேரத்துக்கு அவரைக் கூட்டிகிட்டு வரவா?’

நான் யோசித்தேன். ‘சரி, கூட்டிகிட்டு வாங்க..’

அடுத்த நாள் அதே நேரத்தில் இருவரும் வந்தார்கள்.

எஸ்டேட் முதலாளி இரட்டை நாடி சரீரம். சிவப்பாகப் பழம் மாதிரி இருந்தார். பித்தான் போடாத மிகவும் மெலிதான. முக்கால் கை வெள்ளைச் சட்டை. அவர் வேட்டியின் வெண்மையும் சட்டையின் வெண்மையும் என் முகத்தைக் கூச வைத்தது.  இருப்பில் அணிந்திருந்த மிகவும் அகலமான ‘பெல்ட்’ சட்டையின் மென்மையில் வெளியே தெரிந்தது. இறுகிய முகம்.

‘உட்காருங்க’

சந்தேகத்துடன் சுற்று முற்றும் பார்த்தார். கையிலிருந்த பெரிய பையைப் பார்த்தத போது , கரன்ஸி நோட்டுகளினால் அது கனப்பது போல் எனக்குப் பட்டது.

அவர் உட்கார்ந்தார்.

‘என்ன கதை, சொல்லுங்க?’ என்றார் என்னிடம்.

‘ கதையா?’ என்றேன் நான்.

‘ உங்க கதையைதானே படம் காட்டப்போறது தம்பி? என்ன கதை சொல்லுங்க?’

நான் செல்வராஜைப் பார்த்தேன்.

‘அது என்ன கதைன்னா, டெல்லியிலேந்து..’ என்று ஆரம்பித்தார் செல்வராஜ்.

‘ உன்னைக் கேக்கலே.. நீங்க சொல்லுங்க..’ என்றார் எஸ்டேட் என்னிடம்

‘எனக்குக் கதை சொல்ல வராது..’

‘கதை எழுதறீங்க, சொல்ல வராதா?’

‘வராது.’

அவர் எழுந்து விட்டார்.

நான் செல்வராஜிடம் சொன்னேன்: ‘ நீங்க உங்க மாமா பொண்ணைக் கட்டிகிட்டு ‘பிஸினஸ்ஸை’ப் பாருங்க..’

செல்வராஜ் இப்பொழுது அதைத்தான் செய்து வருகிறார்.

‘உச்சி வெய்யிலை’  1990ல் படம் எடுத்தவர் கே.எஸ். சேதுமாதவன்.

§ 3 Responses to ‘மாமா பொண்ணைக் கட்டிக்கங்க’

  • PV Ramaswamy says:

    பழகிய ஸ்டைல் அப்படியே இருக்கு; கொஞ்சம் எள்ளலும் சினிசிசமும் குறைந்தாற்போலிருந்தாலும். எப்படியிருந்தாலும், எப்போதிருந்தாலும் இ.பா வின் எழுத்துக்கு ஈடேதும் கிடையாது. 🙂

  • Gokulprasad says:

    you,i mean yuor writing, is always praisable,makes the reader smile often.
    thi. Janakiraman in an introductory note(“helicoptergal keele irangi vittana”) had mentioned that the novel is paced at “jet speed”. Still it prevails in your essays. Hats off!

  • surendhar says:

    1990 la vandha “uchi veyyilai” padathoda hero yaarunu sollunga sir, please

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

What’s this?

You are currently reading ‘மாமா பொண்ணைக் கட்டிக்கங்க’ at இந்திரா பார்த்தசாரதி.

meta

%d bloggers like this: