‘ Gun-powder during the Vedic period’

February 19, 2018 § Leave a comment


‘No discipline’, said Buckminister Fuller, one of the foremost architect-intellectuals, ‘ can be an island in this era of knowledge explosion’. He meant all the subjects under the sun are inter-connected, or appear to be so.

A question was raised in a literary manual whether modern poetry can be appreciated without a rudimentary knowledge of quantum physics.Buckminister Fuller, to quote him again declared,’ If you can appreciate good poetry, you may be able to have a slight comprehension of my architectural designs.’

But is it not too much to say, one may have to know algebra to appreciate Keats. I remember a visiting scholar from one of the Canadian Universities, when he gave a lecture at Delhi University, who tried to prove that ‘a thing of beauty is a joy for ever’ courtesy algebra. A research paper might have been in the offing that Keats could have been a better mathematician than a poet only if he had tried his hands at the numbers!

Our own mathematical genius, Srinivasa Ramanujan,was a better theologian than a mathematician, as he once claimed that in the none too distant future, he could prove the existence of god through his Theory of numbers. God disposed and he died young at the age of 32.

Aldous Huxley famously remarked that ‘ god is an algebraic formula, abstracted out of existence’. But ,if god were to be concretized through the theory of numbers or whatever, would it not make our human life one big monotony with suspense all gone and our quest for the Absolute becoming a meaningless intellectual sport?

Balzac’s hero tried to figure Him out in the science laboratory and failed- a success for literature (as it was a great novel) and defeat for science, which is but in the fitness of things.

Today, the Tamilnadu Governor,has described the Nataraja temple at Cidambaram is an architectural metaphor for a human-being, representing all his anatomical parts. All our ancient vedic texts are but scientific manifestos, according to some Sanskrit scholars. In the mid-sixties during the last century, a Vedic scholar came all the way from my hometown, Kumbakonam, on his own, to read a paper with a very attractive caption’ Gun-powder during the early Rg-vedic era’ at one of the sessions in the International Science Congress!. But, alas, his paper was rejected.

He was my father’s friend and as he stayed with me, he made me his captive(?) audience, though rebuffed by the Science Congress! He had lots of ‘scientific theories’ like ‘Krishna’ (dark in color) represented Carbon and the sixty-thousand Gopikas are the compounds of carbon and according to him, ‘Srimad Bhagavatam’ was but a verifiable statement of organic chemistry! Maybe, if he had been alive today, he would have become the National Professor for Vedic Chemistry!

Advertisements

‘The rest is silence’

February 18, 2018 § Leave a comment


இது ஆய்வுக் கட்டுரை. ‘மௌனம்’ பற்றிய ஆய்வு. மூன்று இந்தியப் பிரதம மந்திரிகளுடைய ‘மௌனம்’ பற்றிய ஆய்வு. இருவர், முன்பு பிரதமராக இருந்தவர்கள். ஒருவர் இப்பொழுதையப் பிரஜிதமர். அமரர் பி.வி. நரசிம்ம ராவ்’, டாக்டர் மன்மோகன் சிங், நரேந்திர மோடிஜி ஆகிய மூவருடைய ‘மௌனம்’ குறித்த ஆய்வு.

இவர்களில் இருவர், நரசிம்மராவ், மோடி ஆகிய இருவரும் முழுநேர அரசியல்வாதிகள்.மோடி , ‘கிங் லியர்’ தன்னைப் பற்றி ‘நான் ஒவ்வொரு அங்குலமும் அரசன்’ என்பது போல், மோடிஜி ஒவ்வொரு அங்குலமும் அரசியல்வாதி. மன்மோகன் சிங்குக்கு ‘அரசியல்’ தற்செயலாக ஏற்பட்ட விபத்து. மூவருடைய ‘மௌனங்களும்’ செய்தி ஊடகங்களில் அடிக்கடி விமர்சிக்கப் பட்டு வந்திருக்கின்றன.

நரசிம்மராவ் பன்மொழி வித்தகர். அவருக்கு இவற்றில் எழுதவும், பேசவும், படிக்கவும் தெரியும். பொதுக் கூட்டங்களிலும் பன்மொழிகளில் பேசியிருக்கிறார். ஆனால், பிரதம மந்திரி ஆனதிலிருந்து, ‘மௌனத்தை; தம் அதிகாரப் பூர்வமான மொழியாக ஆக்கிக் கொண்டு விட்டார் என்பார்கள். அவருக்குத் தெரிந்த பன்மொழிகளிலும் ‘மௌனம்’ காத்ததுதான் அவருடைய தனிச் சிறப்பு. பாப்ரி மஸ்ஜித் இடிக்கப்பட்ட போது, பத்திரிகை நிருபர்கள் அவரை இது பற்ரிக் கேட்டதும், மொழியைக் காட்டிலும், அவர் முகத்தில் தெரிந்த, ‘stoic silence’ பிரசித்தமானது. அந்த ‘மௌனத்தில்’ ஏராளமான பிரதிகளும், உள்பிரதிகளும் ( Texts and sub-texts) இருந்ததாகச் சொல்வார்க

மன்மோகன்சிங் ‘மௌனம்’ வேறு வகை.. கண்களைக் கட்டிக் காட்டில் விடப்பட்ட ஒரு சிறுமி, அச்சம் மிகுந்த நிலையில், வாய்விட்டுக் கத்துவதற்குக் கூட பயப்படும் வகையைச் சார்ந்த ‘மௌனம்’.மிரண்டநிலையில், ‘யானொன்றுமறியேன் பராபரமே’ என்பது போன்ற ‘மௌனம்’.அவர் பிரதமராக இருந்தபோது நடந்த ஊழல்களை அவர் ஊடகங்கள் மூலமாகத்தான் தெரிந்து கொண்டார் என்பார்கள்.

நரேந்திர மோடியின் ‘மௌனம்’ ‘ தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்ட ஞாபக மறதி’ போல, எப்பொழுது ‘மௌனம்’ காக்க வேண்டுமென்பதை ஒரு கலையாகப் பயின்றவர். ஏனென்றால், அவர் பிறவியிலேயே ‘நாவுடையார்’. திருநாவுக்கரசர். சொல்லின் செல்வர். பொதுக்கூட்டங்களில் அவருடைய ‘சிம்ம கர்ஜனைகளை’க் கேட்டவர்கள் ( பொதுக் கூட்டம், பார்லிமெண்ட் என்று வேறுபாடு பார்ப்பதில்லை என்பது அவர் தனி முத்திரை.லுடியன்ஸ் டெல்லியை அவர் வைக்க வேண்டிய இடத்தில் வைத்திருக்கிறார்) அவரால் மௌனமாக இருக்க முடியுமா என்று ஆச்சர்யப் படுவார்கள்.

அவர் ‘மௌனம்’ ‘அர்த்தம் பொதிந்த மௌனம்’. ஆர்.எஸ்.எஸ், தலைவர் ,அரசாங்கத்தின் பாதுகாப்புப் படைகளின் உதவி எங்கள் கட்சி அங்கத்தினர்களுக்குத் தேவையில்லை, மூன்று நாட்களில் எதிரி நாட்டை சம்ஹாரம் செய்து காட்டுகிறோம் என்று வஞ்சினம் கூறியது பற்றி எந்த அபிப்பிராயம் சொல்ல மாட்டார். அவர் கட்சிக்கும்,ஆர்.எஸ்.எஸ்.கட்சிக்குமுள்ள உறவு, மத்திய நூற்றாண்டுகளில், வாடிகனுக்கும், ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கும் இருந்த மாதிரி. அக்காலக் கட்டத்தில் ஒரு நாட்டு அரசன் மணம் செய்து கொள்ள வேண்டுமென்றால் கூட, வாடிகன் உத்தரவு வேண்டும். கௌடில்யர் அர்த்தசாஸ்திரத்தில் கூறுகிறார்:’ ஓர் அரசன் சொல்வதிலிருப்பதைக் காட்டிலும் சொல்லாமலிருப்பதிதான் அவன் செய்கையின் உயர்வு புலப்படும். ஆகவே ‘மௌனம்’ ஒரு மன்னனின் முக்கியமான ஆயுதம்’.

எகிப்திய ஃபரோக்கள் போட்ட நாமம்

February 17, 2018 § Leave a comment


அந்தக் காலத்து ‘ரெயில்வே கைடை’ப் பார்த்தால், ‘கும்பகோணம்’’ என்பதின் கீழ் ‘ ‘கோயில்களுக்குப் பிரஸித்தி’ப் பெற்ற இடம் என்று குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும். கோயில்கள் மட்டுமல்ல, காவேரிக்கரை ஓரம் இருக்கும், ‘கேம்ரிட்ஞ் ஆஃப் சௌத் இண்டியா’ என்று பிரபலமான குடந்தை அரசினர் கல்லூரியையும் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். இவற்றோடு மட்டுமன்றி, காந்தி பார்க் எதிரே இருக்கும் போர்ட்டர் டவுன் ஹால், கோபால்ராவ் லைப்ரரி சாது சேஷய்யா லைப்ரரியும், பெயர் பெற்ற இடங்கள்.
போர்ட்டர் டவுன் ஹால், 1883’ ஸ்தாபிக்கப்பட்டது. அப்பொழுது, குடந்தைக் கல்லூரி முதல்வராக இருந்த வில்லியம் ஆர்ச்சர் போர்டர் பெயரை அக்கட்டடத்துக்குச் சூட்டினார்கள். அது அந்தக்காலத்து பட்டிமன்றமாகத் திகழ்ந்தது. வாதப் பிரதிவாதங்கள், அறிவுப் பேருரைகள், ஆகியவை நிகழும். இப்பொழுது அது ஒரு ’ரம்மி’ அரங்கமாகி விட்டது.
சீரும் சிறப்புமாக விளங்கிய, கோபால்ராவ், சாது சேஷைய்யா நூல்நிலயங்களை இப்பொழுது பூதக்கண்ணாடி வைத்துக் கொண்டு தேட வேண்டும். அவை இப்பொழுது கூனிக் குறுகி, வணிக ஆக்ரமிப்புக்கு உள்ளாகி, கண்ணுக்குத் தெரியாமல் போய் விட்டன. ஒரு காலத்தில், கும்பகோணம் அரசினர் கல்லூரியில் கூட கிடைக்காத அருமையான இலக்கியச் செவ்வியல் நூல்கள் அங்குக் கிடைத்தன. செவ்வியல் நூல்கள் மட்டுமல்ல, வடுவூரார், ஆரணியார், ஜே.ஆர் ரங்கராஜு, வை.மு.கோ, ஆகியோர் எழுதிய நூல்களும் இருந்தன என்பது பல்திறப்பட்ட வாசகர்கள் இருந்தார்கள் என்று அர்த்தம்.
நான் கல்லூரிப் பருவத்தில் அங்குதான் பால்சாக் எழுதிய நூல்களை ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் படித்தேன். ‘
நான் என் பாட்டிக்கு,, வடுவூரார் தொடங்கி எல்லா துப்பறியும் நாவல்களையும் என் பள்ளிப் பருவத்தில் படித்துக் காட்டியிருக்கிறேன். ஒரு மணி படித்துக் காட்டினால் ஓரணா கிடைக்கும். இரண்டு இட்டலி, ஒரு தோசை ஒரணாவுக்குக் கிடைத்த நாட்கள். 1940-44. தமிழ்ப் படிப்பு சோறு போடாது என்று யார் சொன்னார்கள்/?
வடுவூரார் துப்பறியும் நாவல்கள் மட்டுந்தான் எழுதினார் என்று அவரை ஒரு குறுகிய வட்டத்தில் அடைத்து விட்டோம். அது தவறு. அவர் அறிவு சார்ந்த ஓர் ஆராய்ச்சி நூலையும் ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருக்கிறார். 2000 பக்கங்கள். சொந்தமாகப் பதிப்பித்து, தமிழில் எழுதிச் சம்பாதித்த பணத்தையெல்லாம் விட்டு விட்டதாகச் சொல்வார்கள். அந்தப் புத்தகம் ‘கோபால் ராவ் லைப்ர ரி யில்’ இருந்தது.
இது எனக்குக் கல்லூரியில் படிக்கும்போதுதான் தெரிய வந்தது. என் ஆங்கிலப் பேராசிரியர், சுப்ரமணிய அய்யர் சொன்னார். எகிப்தியத் தொன்மைக் கலாசாரத்தையும், திராவிடக் கலாசாரத்தையும் ஒப்பிட்டு எழுதிய ஆய்வு நூல். எகிப்திய மொழி, தமிழ் மொழி ஆகிய இரண்டு மொழிகளுடைய வேர்ச் சொற்களை வைத்துக் கொண்டு அற்புதமாக மொழியியல் விளையாட்டு விளையாடியிருப்பார் அந்நூலில். நம்முடைய தற்காலத்து மொழியியல் அறிஞர்களுக்கு முன்னோடி.
அந்தப் புத்தகத்தைப் பிற்காலங்களில் பல இடங்களில் தேடினேன். கிடைக்கவில்லை.,புத்தகத்தின் தலைப்பு ‘Random thoughts…’ என்று தொடங்கும். லண்டனில் உள்ள பிரிட்டிஷ் தென் ஆசியப் பிரிவு நூலகம் உட்பட. கிடைக்கவில்லை. எகிப்திய கலசாரத்துக்கும், வைணவத்துக்கும் சம்பந்தம் இருப்பதாக அவர் எழுதியுள்ளார் என்பது என் நினைவு.
இது பற்றி நான் பிற்காலத்தில் தில்லியில் க.நா.சுவுடன் பேசிக் கொண்டிருந்த போது, அவர் சொன்னார்: ‘ நானும் அந்தப் புத்தகத்தைப் பார்த்திருக்கிறேன். முழுவதும் வாசிக்கவில்லை. நல்ல ஆங்கில நடை. எகிப்திய ‘ஃபரோக்களுக்கு’ நாமம் போட்டுவிட்டார் என்பதாக என் ஞாபகம். வடுவூரார் நாமம் போட்டுக் கொள்வாரோ என்னவோ தெரியாது, அவருக்குத் திகம்பர சாமியார்கள்’ கொடுத்த பணத்தை நாமம் போட்ட எகிப்திய அரசர்கள் சாப்பிட்டு விட்டார்கள்’’.

‘இங்கு யாரும் நியூயார்க் டைம்ஸ் படிக்கப் போவதில்லை’

February 14, 2018 § Leave a comment


போன நூற்றாண்டு அறுபதுகளில், நானும் நண்பர் கஸ்தூரிரங்கனும் (‘கணையாழி) அலிகருக்கருகே(உத்தரப் பிரதேசம்) இருந்த ஒரு குக்கிராமத்துக்குச் சென்றிருந்தோம். மிகக் கடினமானப் பயணம்.அலிகரிலிருந்து 5 மைல் தூரத்திலிருந்த ஒரு சிற்றூருக்குக் காரில் போய், காரைப் பாதுகாப்பாய் நிறுத்திவிட்டு, பிறகு நாணலும் புதரும் நிறைந்த ஒரு பாதையில் ஒற்றைமாட்டு வண்டியில் ஏறிப் போக வேண்டும். வண்டியோட்டி வந்தவர் முஸ்லீம். பாடிக் கொண்டே வண்டி ஓட்டினார்.

அவர் எங்களை அழைத்துப் போகச் சம்மதித்ததற்குக் காரணம், அந்தக் குக் கிராமத்திலிருந்த அவருடைய உறவினரைத்தான் பார்க்க நாங்கள் போய்க்கொண்டிருந்தோம். சொல்லப் போனால், கஸ்தூரிரங்கன் போய்க் கொண்டிருந்தார், அவர் என்னையும் அழைத்துக் கொண்டு போனார்.

அவர் கஸ்தூரிரங்கன் நிருபராக இருந்த ‘ நியூயார்க் டைம்ஸ்’ அலுவலகத்தில், சிரப்பு நிருபராக இருந்த அமெரிக்கருக்குக் ‘கார் ஓட்டுநராக இருந்து ஓய்வு பெற்றவர அவரைப் பேட்டி கண்டு எழுத வேண்டுமென்பதற்காகத்தான் கஸ்தூரியை அவர் பத்திரிகை அனுப்பியிருந்தது. இந்தமாதிரி பேட்டிகள் நாம் நாட்டில் சாத்தியமில்லை என்பது உண்மைதான்!

அந்தக் குக்கிராமம் அழகாக இருந்தது. சுற்றிச் சூழ்ந்த சுடுமண்ணாலாகிய மதிற்சுவர். அந்த மண் கோட்டைக்குள்ளே சின்னச் சின்ன கூரை வேய்ந்த வீடுகள்.சுண்ணாம்பு பூசப் பெற்ற ஓட்டு வீடுகளுமிருந்தன. சின்னச் சின்ன சந்துகள் இவ் வீடுகளைப் பிரித்தன.

ஒரு பெரிய ஆலமரம், கிராமத்தின் நட்ட நடுவில் கிளைப் பரப்பி அலங்கரித்தது. அதைச் சுற்ரி அமைந்திருந்த ஒரு சிறிய மேடையில், நரைத்த, செறிந்த மீசையுடன்,முண்டாசு கட்டிய ஒரு முதியவர் வீற்றிருந்தார். அவரைச் சுற்றி நாலைந்து நடுவயதுக் காரர்கள். எல்லாருக்கும், மீசை, முண்டாசு.

எங்கள் இருவரையும் உற்று நோக்கினார்கள்.

அப்பொழுது, அப்துல் ( ஓய்வு பெற்ற கார் ஓட்டுநர்) எதிர்திசையிலிருந்து வேகமாகப் புன்னகையுடன் எங்களை வரவேற்றுக் கொண்டே வந்தார்.

எங்களை அவர் அங்கே இருந்தவர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தினார்.

அப்பொழுது அந்த முதியவர் எங்களைப் பார்த்துக் கேட்ட கேள்வி எங்களைச் சற்றுத் திடுக்கிட வைத்தது.

‘ஆப் லோக் ப்ராமண் ஹை?’ ( ‘நீங்கள் பிராமணர்களா?’ )

நாங்கள் பதில் சொல்வதற்குள் அப்துல் தலையை ஆட்டிக்கொண்டே ‘ ‘ஹாங் ஜி, ஹாங்ஜி’ என்று புன்னகையுடன் பதில் கூறினார்.

உடனே முதியவர் அங்கிருந்த ஒருவரிடம் கட்டளையிடும் குரலில் ‘ பண்டிட் கர் சே பானி லாவ்’. ( ‘ இவர்களுக்கு பிராமணர் வீட்டிலிருந்து தண்ணீர் கொண்டு வா’)

நாங்கள் சற்று திகைப்புடன் அப்துல்லைப் பார்த்தோம். அப்துல் அமெரிக்கரிடம் வேலை பார்த்ததால், ஆங்கிலம் பேச வரும். அவர் எங்களிடம் சொன்னார் ‘. சா(ஹ்)ப், நீங்கள் ரோமில் இருக்கிறீர்கள். விதிகளை மீறுவது சரியல்ல.எங்கள் வீடுகளும் ஒடுக்கப் பட்டவர்களின் வீடுகளும் மதிர்ச் சுவருக்கு வெளியேதான் இருக்கின்றன.என் அப்பா இந்தக் கிராமத்தை விட்டு வர மறுக்கிறார்.இதைத் தவிர எங்களுக்கிடையே வேறு எந்தப் பிரச்னையுமில்லை. நகர்ப் புற அரசியல் இங்கு செல்லுபடியாகாது’.

கஸ்தூரிரங்கன் கேட்டார்: ‘நான் இதைப் பற்றி எழுதலாமா?’

‘எழுதுங்கள், இங்கு யாரும் ‘நியூயார்க் டைம்ஸ்’ படிக்கப் போவதில்லை’.

உத்தரப் பிரதேசம், சொல்லப் போனால், இந்தி மாநிலங்கள் அனைத்துமே மாறப் போவதில்லை என்று தோன்றுகிறது.

இசையுலக சூப்பர் ஸ்டார்

February 12, 2018 § Leave a comment


‘லலிதா ராமி’ன் (ராமச்சந்திரன் மகாதேவன்) இசைமேதை ஜி.என். பாலசுப்ரமணியனின் வாழ்க்கை வரலாற்று நூலை சமீபத்தில் படித்தேன். அவர் தமிழில் எழுதி, அதை ‘சுருதி’ ஆசிரியர் ராம் நாராயண் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்த நூல். மிகுந்த ஆராய்ச்சி செய்து ( ஆனால் அந்த ஆராய்ச்சிச் சுமை படிப்பவர்களைத் துன்புறுத்தாமல்) ஒரே மூச்சில் படித்து முடிக்கும் வகையில் சுவாரஸ்யமாக எழுதியிருக்கிறார். ராம் நாராயணின் மொழிபெயர்ப்பு, மொழி ஆக்கம் செய்யப்பட்ட நூலைப் படிக்கிறோம் என்ற உணர்வைத் தரவேயில்லை.

இப்பொழுது திரைப் படக் கதாநாயகர்தாம் ‘சூப்பர் ஸ்டாராக’ இருக்க முடியும் என்ற கருத்துப் பரவலாக இருக்கிறது. போன நூற்றாண்டின் ஐம்பதுகளிலும், அறுபதுகளிலும் ஜி,என்.பி இசை உலகின் ‘சூப்பர் ஸ்டாராக’ இருந்திருக்கிறார்.

எனக்கு ஒரு சம்பவம் நினைவுக்கு வருகிறது. திருவையாறு தியாகராஜ உற்சவத்தின் போது, (வருடம் எனக்கு நினைவில்லை) மூத்த இசையறிஞர் அரியக்குடி பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். அமைதியான சூழ்நிலை. அப்பொழுது திடீரென்று ஒரு சல சலப்பு.காரணம். கம்பீரமான தோற்றத்துடன், காதுகளில் வைரக் கடுக்கன் மின்ன, நறுமணம் சுற்றிச் சூழ, இளமைத் தோற்றத்துடன், ஒரு நடுவயதுக் காரர் அரியக்குடியாரை தாமதத்துக்கு மன்னிப்புக் கேட்கும் முக பாவத்துடன் நுழைகிறார்.அரியக்குடி முகத்தில் லேசான எரிச்சல். உடனே புன்னகையுடன், ‘ அவரும் பாடத் தான் வந்திருக்கார். பேசாம இருங்கோ. மணி, வா இங்கே, உட்காரு.’என்றார்.

வந்தவர் ஜி..என்.பி. இந்தக் காலக் கட்டத்தில் ஒரு கூட்டம் நடக்கும்போது, ரஜினியின் ‘என்ட்ரி’ யை எண்ணிப் பாருங்கள், புரியும்.

லலிதாராம் இப்பொழுது கோயிலில் வாசிக்கும் நாகஸ்வர இசையில் வைணவ சம்பிரதாயம் பற்றி ஆய்வு செய்து காணொளி வடிவில் ஆவணப் படுத்த இருக்கிறார். சைவ சம்பிரதாயத்தை ஏற்கனவே பதிவு செய்து விட்டார்.

சமயத்தில் நம்பிக்கை இல்லாவிட்டாலும், பண்பாட்டு ரீதியாக இத்தகைய ஆவணங்கள் அவசியம் என்று எனக்குப் படுகிறது. ராமாநூஜர், நாலாயிரப் பிரபந்தப் பாடல்களின் அடிப்படையாகக் கொண்டு ‘பிரபந்த நாட்டியம்’ என்ற ஓர் இசை நாடகத்தை அறிமுகப் படுத்தினார் என்று கூறப்படுகிறது. அதன் வடிவம் பற்றி நமக்கு இப்பொழுது ஒன்றும் தெரியாது. ஆகவே நம் பண்பாட்டுக் கூறுகளை நிலைநிறுத்த வேண்டுமென்றால் லலிதாராம் போன்றவர்களின் முயற்சிகளுக்கு நாம் ஆதரவு தர வேண்டும்.

‘அடியாள் விண்ணப்பம்’

February 7, 2018 § Leave a comment


ஸுஜாதா விஜயராகவன் கீழே காணும் கவிதையை எனக்கு அனுப்பினார். அதற்குக் காரணமும் எழுதினார். பத்திரிகைகள் இதைப் பிரசுரிக்கத் தயங்குமென்று. எனக்குத் தயக்கமில்லை. அவருடைய அநுமதியுடன் அதைப் பகிர்கிறேன்.

அடியாள் விண்ணப்பம்

தலைப்பட்டோம் யாம்
தலைவன் தாளே
தெய்வத்துக்காளானோம்
தேவருக்கே அடிமைசெய்தோம்
எம்மைக் குலைத்து
எம்மனோரை விலைப்படுத்தி
எம்குலத்தை இழிவுப்படுத்திய
நீசர்கள் யாரோ?

சாதி ஒழித்தோம்
சொல்லுகிறார்கள்

இம் மண்ணில் வந்து
அவதரித்த பூமகள்
வாழ்வாங்கு வாழ்ந்து
வானுறையும் தெய்வத்துள்
வைத்திட்ட நாமகள்
இன்னோரையும் இன்று
குலப்பெயர் சாட்டிக்
கொக்கரிக்கும் வக்கரித்த
கூட்டத்தார்க்கு என்சொல்ல?

பூமித்தாய் நீ
இதுவும் பொறுப்பாய்
இன்னமும் பொறுப்பாய்

கரையில்லாக்
கருணைக்கடலே!
அடியாள் விண்ணப்பம்
ஏலோர் எம்பாவாய்!

துட்டர் வாய்த் துடுக்கடக்கி
அவர்தமக்கும் தயைக் கூர்ந்து
கண்ணியம் கற்றுத் தா!

‘எல்லா தலைக்கும் பொருந்தும் குல்லாய்’

February 7, 2018 § 1 Comment


பகவத் கீதை, அதைப் படிக்கின்ற ஒவ்வொருவருக்கும் அவர் விரும்பும் அர்த்தத்தைத் தருகின்றது என்பது ஆச்சர்யமாக விருக்கின்றது. சங்கரருக்கு அத்வைதம், ராமாநுஜருக்கு விசிஷ்டாத்வைதம், மாத்வருக்கு த்வைதம் என்று அந்தக் காலத்திலிருந்து தொடங்கி, இந்தக் காலம் வரை, யார் யார் தங்களுடைய தத்துவ தரிசனமென்றோ, அரசியல் கோட்பாடு என்றோ அறிவிக்கின்றார்களோ அதை நியாயப்படுத்தும் பொருள் பகவத் கீதையில் இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள்!

போன நூற்றாண்டில், முக்கிய கம்யூனிஸ்ட் தலவராக இருந்த எஸ்.ஏ.டாங்கே பகவத் கீதை பொதுவுடமைக் கொள்கைகளை ஆதரிப்பதாக எழுதியிருக்கீறார், ‘From primitive communism to slavery’ என்ற நூலில்!

எல்லாவற்றையும் தூக்கி அடிப்பது எதுவென்றால், ஹிட்லரின் நாசிசக் கொள்கைகளுக்குப் பிதாமகராகக் கருதப்படும் ஹிம்லர், உறங்கும்போது கூடத் தன் பக்கத்த்தில் பகவத் கீதையை(ஜெர்மன் மொழிபெயர்ப்பு) வைத்திருப்பாராம். நாசிசக் கொள்கைகளையெல்லாம்( ஆஷ்விச் உட்பட) பகவத் கீதையிலிருந்து மேற்கோள் காட்டித்தான் நியாயப்படுத்துவாராம். ஹிட்லருக்கும் கீதையிலிருந்து பல சுலோகங்கள் மனப்பாடம் என்று கூறப்படுகிறது.

‘ஒரு நூலின் ஆசிரியர் அதை எழுதி முடித்தவுடன் ‘இறந்து விடுகிறார்’ (metaphorically) அதற்குப் பிறகு அந்நூலின் அர்த்தம் அதை வாசிக்கின்றவர்களின் உரிமை’ என்பதற்கு வேறு என்ன சான்று வேண்டும்?

மோகன் பகத், கீதையை எந்தக் கோணத்தில் வாசித்திருப்பார் என்பது சுவாரஸ்யமான கேள்வி!